Glosa do wyroku Sądu Najwyższego
dotyczącego stosowania badania kodu genetycznego w postępowaniu dowodowym
strona 1/3

    Omawiany wyrok dotyczy identyfikacji człowieka na podstawie badań kodu genetycznego DNA, lecz ważniejszym zagadnieniem procesowym są zawarte w tym wyroku dyrektywy dotyczące oceny całokształtu materiału dowodowego, a precyzyjniej zakaz udzielania a priori prymatu jednym dowodom i pomijania innych, bez wcześniejszego zapoznania się z nimi.
    Słusznie w tej konkretnej sprawie Sąd Najwyższy stwierdził, Sąd Rejonowy w nie powinien pomijać wnioskowanego przez stronę powodową dowodu z opinii drugiego instytutu naukowo-badawczego w przedmiocie możliwości wykluczenia ojcostwa pozwanego na podstawie wyniku powtórnych u stron badań kodu genetycznego DNA.
    W polskich realiach istnieje zwiększone ryzyko zaistnienia błędów laboratoryjnych. Wynika to przede wszystkim z uregulowań zawartych w kodeksie pracy. Osoby przeprowadzające badania laboratoryjne przeprowadzałyby je staranniej i dokładniej, jeśli ponosiłyby odpowiedzialność dyscyplinarną np. w postaci zwolnienia z pracy lub kar pieniężnych. Przepisy kodeksu pracy w praktyce wykluczają taką możliwość. Pracownicy nie obawiając się sankcji za źle przeprowadzone badania niejednokrotnie nie wykonują ich wystarczająco wnikliwie i z możliwie najwyższą starannością.
    Badanie kodu genetycznego odznacza się dużym stopniem złożoności i wymaga od osób przeprowadzających go wielkiej precyzji. niewielkie nawet błędy metodyczne mogą stać się źródłem poważnych nieścisłości, efektem czego będzie najprawdopodobniej błędny wynik.

1 | 2 | 3

następna strona...